Medycyna niekonwencjonalnaStyl życiaZdrowie

Dobroczynne działanie lasu. Wyjdź na spacer!

          W obecnych czasach coraz więcej osób dotykają choroby cywilizacyjne takie jak nadciśnienie tętnicze, choroba wrzodowa żołądka, otyłość, cukrzyca, nowotwory, nerwica czy depresja. Przyczyną takiego stanu rzeczy są między innymi: brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia, zła dieta, permanentny stres, wszechobecny hałas i nadmiar bodźców. W związku z tym współczesny człowiek poszukuje spokoju, wyciszenia, odpoczynku oraz oderwania się od otaczającej go cywilizacji. Świetnym sposobem na takie „zresetowanie się” jest sylwoterapia – czyli terapia lasem. Polega ona na przebywaniu, spacerowaniu i wypoczywaniu wśród drzew w zielonych, leśnych zakątkach. Taki spacer nie tylko nas odpręży ale również wzmocni naszą odporność. Drzewa wydzielają fitoncydy, które mają właściwości grzybo- i bakteriobójcze. Ponadto natleniają atmosferę i zwiększają wilgotność powietrza.

Niewątpliwym atutem terapii lasem jest to, że ta przyjemna forma wypoczynku na świeżym powietrzu jest dostępna właściwie dla każdego. Jej skuteczność potwierdza eksperyment przeprowadzony przez Bum Jin Parka i jego współpracowników. Udowodnił on, że kontakt z lasem ma wpływ na stężenie kortyzolu we krwi oraz skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi, co za tym idzie pomaga zwalczać fizjologiczne efekty stresu.

Edward Osborne Wilson, amerykański biolog  już w roku 1984 w swojej pracy pt. „Biophilia” postawił tezę, że ludzie mają naturalną skłonność do poszukiwania kontaktu z naturą. To zjawisko ma podłoże genetyczne, ponieważ nasi przodkowie żyli w otoczeniu dzikiej przyrody, co umożliwiało im przetrwanie.

Długotrwały i intensywny stres może być przyczyną wielu negatywnych i niebezpiecznych dla zdrowia dolegliwości między innymi: podwyższonego tętna, kołatań serca, bólów głowy i żołądka oraz zaburzeń psychicznych. Dlatego tak ważne jest aby nauczyć się skutecznego radzenia sobie ze stresem. Pomoże nam w tym zadaniu terapia lasem, podczas której czeka nas wiele doznań.  Już sam widok zieleni konarów drzew nasz mózg odbiera jako sygnał uspokajający i sprzyjający rozluźnieniu. Zapach sosny lub świerku również przynosi odprężenie i łagodzi stres (stąd tak powszechne wykorzystanie go w olejkach eterycznych i zapachowych).

Kolebką terapii lasem jest Japonia. W pierwszej połowie lat 80 tych w kraju kwitnącej wiśni powstał termin shinrin – yoku co znaczy kąpiel leśna. Japończycy podjęli inicjatywę wykorzystania potencjału przyrody. Powstało 31 ośrodków terapii lasem, a także 100 Leśnych Centrów Terapeutycznych. Według statystyk każdego roku 5 mln osób odwiedza te leśne ścieżki, korzystając z ich dobroczynnego działania na ludzki organizm. Więcej o terapii lasem można przeczytać między innymi w książkach:

– „Shinrin-yoku. Sztuka i teoria kąpieli leśnych” dr Qing Li

– „Kąpiele leśne. Jak czerpać zdrowie z natury” M. Amos Clifford

Jak powiedział amerykański pisarz Elbert Hubbard „Lekarstwem na smutek jest ruch. Recepta na siłę – działanie“ – Więc dziś zachęcam Cię drogi Czytelniku, gdy następnym razem będziesz miał/miała wolny czas – wyjdź na spacer! Jeśli zastanawiasz się, gdzie się udać leśny przewodnik turystyczny znajdziesz tu.

Źródła:

J. Pietrzak – Zawadka, J. Zawadka, Forest therapy jako forma turystyki zdrowotnej, Ekonomia i Środowisko, 2015.

A. Rutkiewicz, M. Hulewicz, Leśny produkt turystyczny „Leczenie Lasem” – analiza przypadku, Studia i Materiały CEPL w Rogowie, 2017.

E. Bielinis, L. Bielinis, S. Boiko, A. Omelan, A. Zawadzka, Relaksacja psychologiczna w środowisku miejskim i leśnym, Uniwersytet Warmińsko – Mazurski w Olsztynie.

B.J. Park, Y. Tsunetsugu, T. Kasetani, T. Kagawa, Y. Miyazaki, The physiological effects of Shinrin-yoku (taking in the forest atmosphere or forest bathing): evidence from field experiments in 24 forests across Japan, “Environmental Health and Preventive Medicine” 2010 nr 15(1), s. 18-26.

L. Insook, C. Heeseung, B. Kyung-Sook, K. Sungjae, S. MinKyung, Effects of Forest Therapy on Depressive Symptoms among Adults: A Systematic Review, International Journal od Environmental Research and Public Health, 2017.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Back to top button